امروز چهارشنبه 1 آذر 1396

بررسی ساختار ژن سیتوکروم b در نمونه‌های سرگین گوزن مرال ایرانی حفاظت‌شده (Cervus elaphus maral)

The structure of cytochrome b gene in fecal samples of conserved Iranian Maral deer (Cervus elaphus maral)

MGJ-16-C-00254

ژنتیک جانوری

پژوهشی کامل

Fa

 

 

به‌منظور بررسی تنوع ژنتیکی گوزن‌های مرال ایران، توالی کامل ژن سیتوکروم b سه جمعیت حفاظت‌شده در نواحی شمالی و شمال غربی ایران تجزیه‌وتحلیل شد. این جمعیت‏ها به دلیل کوچک بودن، از نظر کاهش تنوع ژنتیکی موردتوجه هستند. از جمعیت‌های موردبررسی، تعداد 25 نمونه سرگین تازه در سال 1393 جمع‌آوری شد. نتایج حاصل نشان داد که توالی‌های ژن سیتوکروم b سه جمعیت مرال ایرانی فاقد تنوع ژنتیکی بوده و تمام افراد این جمعیت‌ها علی‌رغم وجود فاصله جغرافیایی، یک هاپلوتایپ را تشکیل دادند. بررسی توالی ژن سیتوکروم b مرال ایران با توالی همین ژن در مرال ترکیه نشان داد که هفت جایگاه پلی مورف در بین این دو گروه وجود داشته و یکی از این جایگاه‌ها دارای جایگزینی غیر هم نام می‌باشد. تنوع نوکلئوتیدی بین این دو گروه 003/0 و فاصله ژنتیکی بین این دو جمعیت 002/0 به‌دست‏آمد که رقم پایینی است و نشان‌دهنده کم بودن اختلاف ژنتیکی بین جمعیت‏های مرال ایران و مرال ترکیه است. مقدار عددیTajima's D (55/1) نشان‌دهنده وقوع انتخاب طبیعی در بین جمعیت‏های مرال ایرانی و مرال ترکیه بود. وضعیت توالی ژن سیتوکروم b مرال ایرانی با دیگر زیرگونه‌های گوزن قرمز مقایسه شد. مقدار فاصله ژنتیکی بین این جمعیت‎ها 004/0±037/0، مقدار تنوع نوکلئوتیدی در بین تمامی 46 توالی موردبررسی 03517/0 و تعداد جایگاه‏های تفکیک 135 بود. مقدار شاخص Tajima' D برابر 322/0 و غیر معنی‌دار بود که نشان‌دهنده وقوع جهش در این جمعیت‏ها است. نتایج بررسی شبکه هاپلوتایپی نشان داد که گوزن مرال بومی ایران، در گروه گوزن‌های قرمز اروپایی قرار می‌گیرد و در این شبکه با مرال‏های ترکیه یک کلاستر را تشکیل دادند. با توجه به پایین بودن تنوع ژنتیکی جمعیت‏های مرال حفاظت شده مورد بررسی در این تحقیق، به‌نظر می‌رسد که بایستی مدیریت مناسب حفاظت برای حفظ این گونه و در درجه دوم برای افزایش اندازه مؤثر این جمعیت‏ها اتخاذ شود.

In order to estimate genetic diversity of native Iranian Red deer, the complete sequence of cytochrome b gene (cytb) from three naturally reserved populations of north and northwest of Iran was analyzed. These populations are concerned due to their small population size. 25 fresh fecal samples were collected from these populations during 2015. Results indicated that in spite of geographical distances there was no diversity between cytb sequences of these three Iranian maral populations. All three populations were one haplotype. A comparison of the cytb between native Iranian maral and Turkish maral deer showed 7 polymorphic sites with one site of transversion. The nucleotide diversity between these two groups was, 0.003 with 0.02 mean genetic distance that was low and indicated low genetic differences between Iranian maral and Turkish maral deer. High Tajima's D (1.55) indicated natural selection between Iranian and Turkish maral deer populations. The cytb from Iranian maral deer and other red deer subspecies was compared. Genetic distance between these populations was 0.037±0.004. The nucleotide diversity was 0.03517 within all 46 sequences and there were 135 polymorphic sites. Tajima's D was 0.322 and non-significant, that indicated there was a genetic mutation in these populations. Results of haplotype network showed that Iranian native maral deer is classified in European red deer and was in the same cluster with Turkish maral deer. According to the low genetic diversity of reserved maral populations, it is necessary to make suitable conversational management decisions to conserve this species and for second, to increase the effective size of these populations.

نویسندگان مقاله
ناممحل خدمتپست الکترونیکی

طرلان فرهوش
t Farahvash

نویسنده مسئول

رسول واعظ ترشیزی
r Vaez Torshizi

rasoult[AT]modares.ac.ir نویسنده مسئول

علی‌اکبر مسعودی
aa Masoudi

نویسنده مسئول

حمیدرضا رضایی
hr Rezaei

نویسنده مسئول

محمود تولایی
m Tavallaei

نویسنده مسئول

مقالات چاپ شده