fa بررسی پراکنش و وضعیت رده بندی اعضای جنس Barbus Cuvier and Cloquet, 1816 در ایران با استفاده از ژن COI ژنتیک جانوری Subject 02 پژوهشی کامل Applicable <p dir="RTL"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size:10.0pt;">اورنج ماهیان</span><span dir="LTR">spp. </span>&nbsp;<em><span dir="LTR">Barbus</span></em><span style="font-size:10.0pt;"> یکی از مهم‌ترین و پیچیده‌ترین جنس&shy;های خانواده کپورماهیان </span><span dir="LTR">Cyprinidae</span><span style="font-size:10.0pt;"> می</span><span dir="LTR">&shy;</span><span style="font-size:10.0pt;">باشند که برخی گونه‌های آن به لحاظ ظاهری شبیه به یکدیگر بوده و همین مسئله باعث شده تا در بین محققان شناسایی و تفکیک گونه و یا جمعیت‌های این جنس با مشکل روبرو شود. امروزه روش‌های نوین شناسایی مبتنی بر استفاده از </span><span dir="LTR">DNA</span><span style="font-size:10.0pt;"> می&shy;تواند بسیاری از مشکلات رایج را که در بررسی</span><span dir="LTR">&shy;</span><span style="font-size:10.0pt;">های ریخت&shy;شناسی با آن رو به رو هستیم حل بنماید. در مطالعه حاضر به‌منظور شناسایی و تهیه نقشه پراکنش گونه جنس </span><em><span dir="LTR">Barbus</span></em><span style="font-size:10.0pt;"> در ایران از پنج حوضه آبریز نمک، کویر، کاسپین، ارومیه و تیگریس با استفاده ازدستگاه الکتروفیشر نمونه&shy;برداری به‌عمل آمد. پس از توالی‌یابی ژن میتوکندریایی </span><em><span dir="LTR">COI</span></em><span style="font-size:10.0pt;"> درخت تبارشناسی اعضای این جنس با استفاده از روش </span><span dir="LTR">inference</span> <span dir="LTR">Bayesian</span><span style="font-size:10.0pt;"> و تخمین </span><span dir="LTR">Maximum likelihood</span><span style="font-size:10.0pt;"> ترسیم شد. با توجه به نتایج به‌دست آمده در این مطالعه که تایید‌کننده نتایج مطالعات پیشین بود، حضور چهار گونه </span><em><span dir="LTR">B. lacerta</span></em><span style="font-size:10.0pt;">، </span><em><span dir="LTR">B. karunensis</span></em><span style="font-size:10.0pt;">، </span><em><span dir="LTR">B. cyri</span></em><span style="font-size:10.0pt;"> و </span><em><span dir="LTR">B. miliaris</span></em> <span style="font-size:10.0pt;">در آب&shy;های داخلی ایران تایید شد.</span> <span style="font-size:10.0pt;">علاوه بر این نتایج میانگین فاصله ژنتیکی </span><span dir="LTR">K2P</span><span style="font-size:10.0pt;"> بین گونه&shy;ای اعضای جنس </span><em><span dir="LTR">Barbus</span></em><span style="font-size:10.0pt;"> در ایران نشان داد بیشترین میزان فاصله ژنتیکی به میزان 48/3 بین دو گونه </span><em><span dir="LTR">B. lacerta</span></em> <span style="font-size:10.0pt;">و </span><em><span dir="LTR">B. miliaris</span></em> <span style="font-size:10.0pt;">و کمترین آن به میزان 17/1 مربوط به دو گونه </span><em><span dir="LTR">B. lacerta</span></em><span style="font-size:10.0pt;"> و </span><em><span dir="LTR">B. cyri</span></em> <span style="font-size:10.0pt;">است. همچنین با توجه به نتایج گونه </span><em><span dir="LTR">B. urmianus</span></em><span style="font-size:10.0pt;"> مترادف </span>&nbsp;<em><span dir="LTR">B. cyri</span></em><span style="font-size:10.0pt;"> درنظر گرفته شد.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span></span></p> Barbels <em>Barbus</em> spp. is one of the most important and complex genus of the Cyprinidae family, but some species that are similar in appearance, making it difficult for researchers to identify and separate species or populations of this genus. Nowadays, new methods of DNA-based identification can solve many of the common problems that we face in morphological studies. In the present study, in order to identify and prepare a distribution map of <em>Barbus</em> species in Iran, Namak, Kavir, Caspian, Urmia and Tigris basins were sampled using electro-fisher. After sequencing the <em>COI</em> mitochondrial gene, phylogenetic trees were reconstructed using the Bayesian inference method and Maximum likelihood estimation of phylogeny. According to the results, the presence of four species of <em>B. lacerta</em>, <em>B. karunensis</em>, <em>B. cyri</em> and <em>B. miliaris</em> in the inland water basins of Iran was confirmed. In addition, the results of the mean genetic distance of K2P between species of the genus <em>Barbus</em> in Iran, showed that the highest genetic distance was 3.48 between two species of <em>B. lacerta</em> and <em>B. miliaris</em> and the lowest was 1.17 for two species. Also, according to the results <em>B. urmianus</em> regard as a synonym of <em>B. cyri</em>. ماهی اورنج, تنوع ژنتیکی, حوضه آبریز, ایران Barbels, Genetic diversity, Basins, Iran 125 132 http://mg.genetics.ir/browse.php?a_code=A-10-196-1&slc_lang=fa&sid=1 Arash Jouladeh-Roudbar آرش جولاده رودبار jouladehroudbar@ut.ac.ir 10031947532846005683 10031947532846005683 Yes university of tehran دانشگاه تهران