دوره 14، شماره 2 - ( 6-1398 )                   جلد 14 شماره 2 صفحات 125-134 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

مجتبی زمانی فردانیه, عبدالهادی حسین‌زاده, حسین هنری, هوشنگ علیزاده. Immunogenic evaluation of nasal administration of conjugated IpaD with Co1 and STxB ligands against E.coli O157: H7 in mice. MGj. 2019; 14 (2) :125-134
URL: http://mg.genetics.ir/article-1-1591-fa.html
مجتبی زمانی فردانیه ، عبدالهادی حسین‌زاده ، حسین هنری ، هوشنگ علیزاده . ارزیابی میزان ایمنی زایی آنتی ژن IpaD متصل شده به لیگاندهای Co1 و STxB به‌صورت نازال بر علیه باکتری E. coli سویه O157:H7 در موش سوری. فصلنامه علمی ژنتیک نوین. 1398; 14 (2) :125-134

URL: http://mg.genetics.ir/article-1-1591-fa.html


چکیده:   (1129 مشاهده)
باکتری شیگلا، شایع‌ترین عامل اسهال بوده و تاکنون واکسن موثری علیه آن یافت نشده‌است. پروتئین IpaD و زیر واحدB انتروتوکسین شیگلا (STxB) نقش مهمی در تهاجم، بیماری‌زایی و ایجاد عفونت توسط شیگلا دارد. از طرفی، لیگاند Co1 به‌عنوان یکی از سیستم‌های انتقالی آنتی ژن‌ها به سلول‌های M در لایه مخاطی، شناخته شده‌است. برای بررسی و مقایسه میزان ایمنی‌زایی هر یک از پروتئین‌های IpaD، IpaD-STxB و IpaD-Co1 از مدل حیوانی موش سوری و روش نازال استفاده شد. توالی کد‌کننده این پروتئین‌ها در ناقل pET28a کلون و به درون باکتری E.coli BL21 (DE3) منتقل شد. بیان پروتئین نوترکیب با استفاده از تکنیک لکه‌گذاری وسترن، مورد ارزیابی قرار گرفت. پروتئین نوترکیب با استفاده از ستون کروماتوگرافی جذبی تخلیص و در چهار نوبت متوالی به موش سوری به‌صورت نازال داده شد. از نوبت دوم (یادآور اول) به بعد، یک هفته پس از دادن آنتی ژن، خون‌گیری انجام و سرم مورد آزمایش الایزا قرار گرفت. نتایج نشان داد که میزان تولید آنتی بادیIgG علیه پروتئین IpaD-STxB بیش‌ترین و پروتئین IpaD-Co1 بعد از آن قرار داشت. چالش ایمنی‌زایی این پروتئین‌ها با استفاده از سم فعال باکتری E. coli سویه O157:H7 مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد که موش‌های ایمن شده توانستند در گام اول پنج برابر LD50 شیگا توکسین E. coli O157:H7 را تحمل نمایند؛ اما با تزریق 10 برابری LD50، پس از 24 ساعت موش‌های ایمن شده با IpaD و IpaD-Co1 و پس از 72 ساعت موش‌های ایمن شده با IpaD-STxB از بین رفتند. بر طبق نتایج مشخص شد که پروتئین IpaD-STxB در قیاس با فیوژن IpaD-Co1 قدرت ایمنی‌زایی بیش‌تری در موش سوری نسبت به شیگا توکسین دارد.
واژه‌های کلیدی: سلول‌های M‌، نازال، IpaD-Co1، IpaD-STxB
متن کامل [PDF 602 kb]   (1066 دریافت)    

پذیرش: ۱۳۹۸/۷/۲۲ | انتشار: ۱۳۹۸/۶/۱۳

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه علمی ژنتیک نوین می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | فصلنامه علمی ژنتیک نوین

Designed & Developed by : Yektaweb