زنگ زرد یا زنگ نواری، با عامل Puccinia striiformis f. sp. tritici (Pst)، یکی از مهم‌ترین بیماری‌های گندم در ایران و جهان است. ایجاد مقاومت ژنتیکی بهترین روش مقابله با این بیماری است. ژن‌های بزرگ اثر متعددی برای مقاومت به این بیماری شناسایی شده‌اند ولی به‌دلیل تکامل سریع عامل این بیماری، مقاومت این ژن‌ها شکسته شده است. بر اساس مطالعات پیشین، ژن‌های Yr5 و Yr15 مؤثرترین ژن‌های مقاومت در مرحله گیاهچه‌ای هستند. در این پژوهش این ژن‌ها با استفاده از روش تلاقی برگشتی به‌کمک نشانگر (MAB) به ارقام ایرانی روشن، مهدوی و شیراز منتقل شدند. برای این منظور، هر کدام از این رقم‌ها با لاین‌های استاندارد حامل ژن‌های مذکور تلاقی داده شدند و نتاج F₁ با ارقام ایرانی (والدهای تکراری) تلاقی برگشتی (BC₁F₁) داده شد. در این نسل، در هر جمعیت ژنوتیپ‌های هتروزیگوت حامل ژن مقاومت با استفاده از نشانگر اختصاصی مشخص و تلاقی برگشتی دوم (BC₂F₁) صورت گرفت. با استفاده از همین روش تلاقی برگشتی سوم (BC₃F₁) هم داده شد. در نسل‌های در حال تفرق، دو نوع ژنوتیپ هموزیگوت حساس و هتروزیگوت مشاهده شد. در حال حاضر میزان شباهت نتاج ایجاد شده با والد تکراری خود 75/93 درصد است. پس از چند تلاقی برگشتی دیگر و یک نسل خودگشنی، لاین مقاوم در برابر زنگ زرد ایجاد می‌شود. لاین‌های مقاوم ایجاد شده می‌توانند به‌عنوان رقم جدید معرفی و نام‌گذاری شوند.