مؤسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران
چکیده: (6 مشاهده)
سفیدک پودری یکی از مهمترین بیماریهای در گیاه جو است. بسیاری از ژنهای مقاومت به این بیماری در اثر تغییر در جمعیت بیمارگر و ظهور نژادهای بیماریزا، بیاثر شدهاند و لذا شناسایی ژنهای دارای مقاومت مؤثر در برابر پاتوتیپهای این بیماری از اهمیت زیادی برخودار است. بدین منظور ابتدا نسبت به جمعآوری جدایههای بیمارگر از نقاط مختلف کشور اقدام شد. جدایههای جمعآوری شده، تکثیر، خالصسازی و بر روی مجموعهای از لاینهای ایزوژنیک حاوی ژنهای مقاومت متفاوت، تلقیح شدند. نتایج واکنش لاینهای ایزوژنیک در برابر پاتوتیپهای مورد مطالعه نشاندهندهی وجود تنوع زیادی در مقاومت این لاینها و همچنین در پاتوتیپها از لحاظ تنوع بیماریزایی بود. دامنه تیپ آلودگی برای پاتوتیپهای مختلف از 2 تا 4 و درصد ضریب تغییرات آن از 35/19 تا 83/62 درصد متغیر بود. ژن mlo5 مؤثرترین مقاومت را ظاهر ساخت و بعد از آن، ژنهای مقاومت Mla9 وMla13+Ml(Ru3) بیشترین اثربخشی را نشان دادند. بهمنظور کاهش ابعاد دادهها و تفکیک و تمایز بهتر ژنهای مقاومت، از روش تجزیه به مؤلفههای اصلی استفاده شد و نتایج نشان داد که 17/85 درصد از تغییرات در دادهها توسط پنج مؤلفه اصلی اول قابل توجیه است. ژنهای مقاومت همچنین با استفاده از تجزیه خوشهای در چهار گروه متمایز شدند. نتایج این تحقیق تنوع بالا و پویایی جمعیت پاتوتیپهای سفیدک پودری جو در کشور را نشان داد که بر اهمیت پایش مداوم این تغییرات تأکید دارد. از بین ژنهای مقاومت مورد بررسی mlo، Mla9 و ترکیب ژنی Mla13+Ml(Ru3) کارایی بالاتری نشان دادند که میتوان هر یک را بهطور مجزا در برنامههای اصلاحی وارد نمود و یا از راهکار تجمیع استفاده نمود. همچنین ژنهای مقاومت Mla9، Mla22، Mla1 و Mla7+Ml(No3) جهت استفاده در ناحیه ساری و ژنهای مقاومت Mla9، Mla13+Ml(Ru3) و Mla7+Ml(No3) جهت استفاده در ناحیه گرگان قابل توصیه میباشند. از سوی دیگر ترکیب ژنی Mla12+Ml(Em2) و ژن مقاومت Mlh، غیرمؤثر شناخته شدند و توصیه شد که از کاربرد آنها اجتناب شود و یا راهبردهای احتیاطی لازم در این رابطه اتخاذ شود.
شمارهی مقاله: 4
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
