دوره 13، شماره 1 - ( 7-1397 )                   جلد 13 شماره 1 صفحات 79-89 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Etminan A, Mehrabi A, Shooshtari L, Moradkhani H. Applicability of CBDP markers to study of genetic diversity among some of the cultivated wheat accessions and their ancestral species. MGj. 2018; 13 (1) :79-89
URL: http://mg.genetics.ir/article-1-45-fa.html
اطمینان علیرضا، مهرابی علی اشرف، شوشتری لیا، مرادخانی هدی. کاربرد نشانگرهای CBDP در ارزیابی تنوع ژنتیکی موجود در برخی از توده‌های گندم زراعی و گونه‌های اجدادی آن. فصلنامه علمی ژنتیک نوین. 1397; 13 (1) :79-89

URL: http://mg.genetics.ir/article-1-45-fa.html


گروه اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران
چکیده:   (775 مشاهده)

آگاهی از میزان تنوع ژنتیکی موجود در گونه­های خویشاوندی گندم اطلاعات مفیدی برای برنامه­های اصلاحی و مدیریت منابع ژرم­پلاسمی فراهم خواهد نمود. در این مطالعه، به‌منظور ارزیابی تنوع ژنتیکی موجود در برخی از گونه­های زراعی و وحشی گندم 80 توده متعلق به گونه‌های T. aestivum، T. durum، T. urartu، Ae. tauschii و Ae. speltoides با استفاده از 15 آغازگر CBDP مورد بررسی قرار گرفتند. در مجموع 15 آغازگر، 141 قطعه تکثیر یافت که تمامی آن­ها چندشکل بودند. میانگین شاخص­های اطلاعات چندشکل (48/0 = PIC) و قدرت تمایز (67/10 = Rp) بیانگر قابلیت این سیستم نشانگری در ارزیابی تنوع ژنتیکی بود. علاوه بر این، میانگین درصد مکان­های چند شکل (PPL)، تعداد آلل­های مشاهده شده (Na) و مؤثر (Ne)، اطلاعات شانون (I) و تنوع ژنتیکی (H) به‌ترتیب برابر با 48/72  درصد، 44/1، 64/1، 38/0 و 26/0 بود که این یافته­ها در تطبیق با نتایج حاصل از تجزیه واریانس مولکولی (AMOVA) می­باشد، به‌طوری­که 37 و 63 درصد از تغییرات کل به‌ترتیب مربوط به تنوع بین و درون گونه­ای بود. روابط ژنتیکی بین توده­های مورد بررسی با استفاده از تجزیه خوشه­ای بررسی شد و نتایج به‌دست آمده نشان داد که کلیه توده­ها درون سه گروه اصلی قرار گرفتند. نتایج تجزیه به مختصات اصلی (PCoA) نیز تأیید کننده نتایج حاصل از تجزیه خوشه­ای بود و نشان داد که توده­های مختلف بر اساس ساختار ژنومی خود در گروه‌های مختلف گروه­بندی شدند. به‌طور کلی، نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد نشانگرهای CBDP به­طور مفیدی قادر به منعکس نمودن روابط بین گونه­ای و میزان تنوع ژنتیکی در گونه­های ژرم­پلاسمی گندم هستند. از اینرو، استفاده از این تکنیک در سایر برنامه­های اصلاحی مانند مکان­یابی و تهیه نقشه­های ژنتیکی قابل توصیه می­باشد.

متن کامل [PDF 726 kb]   (286 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی کامل | موضوع مقاله: ژنتیک گیاهی
دریافت: 1398/7/8 | پذیرش: 1398/7/8 | انتشار: 1398/7/8

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه علمی ژنتیک نوین می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 CC BY-NC 4.0 | فصلنامه علمی ژنتیک نوین

Designed & Developed by : Yektaweb