دوره 15، شماره 1 - ( 5-1399 )                   جلد 15 شماره 1 صفحات 1-10 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

farhadi S, sabet M, moieni A, malbobi M. The Effect of Two Phosphatase AtPAP17 and AtPAP26 Gene-Knock-out on Growth Period Duration and Flowering in Arabidopsis thaliana Plants. MGj. 2020; 15 (1) :1-10
URL: http://mg.genetics.ir/article-1-121-fa.html
فرهادی سیامک، ثابت محمدصادق، معینی احمد، ملبوبی محمدعلی. تأثیر تخریب ژن دو آنزیم فسفاتاز AtPAP17 و AtPAP26 بر طول دوره رشد و گلدهی گیاهان Arabidopsis thaliana. فصلنامه علمی ژنتیک نوین. 1399; 15 (1) :1-10

URL: http://mg.genetics.ir/article-1-121-fa.html


دانشگاه تربیت مدرس
چکیده:   (334 مشاهده)

دسترسی گیاهان به عناصر غذایی از جمله فسفر علاوه بر افزایش عملکرد می‏تواند سبب افزایش سرعت رشد و در نتیجه کاهش طول دوره رشدی گیاهان شود. از این رو، شناسایی و افزایش بیان ژن‏هایی که در تحقق این امر مؤثرند گامی مهم در اصلاح گیاهان به منظور ایجاد تحمل به تنش‏های محیطی به‌ویژه تنش‏های آخر فصل خواهد بود. اسیدفسفاتازهای ارغوانی (PAP) یکی از مهم‏ترین خانواده اسیدفسفاتازها می‏باشند که در افزایش دسترسی گیاهان به فسفر نقش برجسته‏ای ایفا می‏کنند. در مطالعه حاضر، اثر تخریب و بیش‏بیان دو ژن AtPAP17 و AtPAP26 بر برخی صفات فیزیولوژیک و فنولوژیک آرابیدوپسیس در شرایط فسفات کافی ( mM KH2PO425/1) و تنش بدون فسفات (mM KH2PO4 0) مورد بررسی قرار گرفت. بدین منظور گیاهان جهش‏یافته منفرد و جهش‏یافته دوگانه دو ژن مذکور مورد مطالعه قرار گرفتند. هم‌چنین به منظور تأیید نتایج حاصل از بررسی نقش ژن‏های مذکور در گیاهان جهش‏یافته، گیاهان دارای مناطق رمزکننده دو ژن مذکور تحت پیش برنده CaMV-35S به‌عنوان گیاهان بیش‏بیان (OE) مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج حاصل بیانگر افزایش معنی‏دار بیوماس و محتوای فسفر گیاهان جهش‏یافته منفرد در مقایسه با جهش‏یافته دوگانه در شرایط فسفر کافی بود. برتری گیاهان جهش یافته منفرد در مقایسه با جهش‏یافته دوگانه سهم قابل‏توجه دو ژن AtPAP17 و AtPAP26 در شبکه جبرانی فسفاتازی گیاهان آرابیدوپسیس را به‌خوبی نشان داد. بر اساس نتایج حاصل از این مطالعه بیان حداقل یکی از ژن‏های AtPAP17 و AtPAP26 به‌منظور دسترسی بیشتر به فسفر و رشد سریع گیاهان ضروری است. هم‌چنین نتایج حاکی از افزایش معنی‏دار محتوای فسفر، سرعت و درصد گلدهی و بیوماس گیاهان بیش بیان این دو ژن نسبت به گیاهان طبیعی بود. نتایج حاصل از این تحقیق نشان داد که ژن‏های AtPAP17 و AtPAP26 می‏توانند کاندیداهای مهمی در راستای اصلاح گیاهان با توانایی بالا در جذب و تأمین سریع مواد غذایی به‌ویژه فسفر و در نتیجه کاهش طول دوره رشدی گیاهان باشند.

متن کامل [PDF 869 kb]   (58 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی کامل | موضوع مقاله: ژنتیک گیاهی
دریافت: 1398/7/17 | پذیرش: 1399/5/12 | انتشار: 1399/5/12

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه علمی ژنتیک نوین می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | فصلنامه علمی ژنتیک نوین

Designed & Developed by : Yektaweb