دوره 17، شماره 2 - ( 4-1401 )                   جلد 17 شماره 2 صفحات 160-149 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

hosseini M, Maali-Amiri R, Saeidi A. Assessment of expression of some genes involved in cold tolerance in in lines of crosses between spring and winter wheat under cold acclimation periods. MGj. 2022; 17 (2) :149-160
URL: http://mg.genetics.ir/article-1-1734-fa.html
حسینی محسن، معالی امیری رضا، سعیدی عباس. ارزیابی بیان برخی از ژن‌های تحمل سرما در لاین‌های حاصل از تلاقی ارقام گندم زمستانه و بهاره تحت دوره‌های عادت‌دهی به دمای پایین. فصلنامه علمی ژنتیک نوین. 1401; 17 (2) :160-149

URL: http://mg.genetics.ir/article-1-1734-fa.html


دانشگاه تهران
چکیده:   (60 مشاهده)

تنش دمای پایین یکی از انوع تنش‌های غیر زیستی است که به‌طور مستقیم رشد و عملکرد محصولات مهم کشاورزی از جمله گندم را در سراسر جهان تحت تاثیر قرار می‌هد. این تحقیق به‌منظور بررسی ارتباط بین تنظیمات نموی با میزان تحمل دمای پایین، تجمع پراکسید هیدروژن (H2O2) و میزان بیان ژن‌های رمزکننده آنزیم‌های آنتی‌اکسیدانی در مراحل مختلف نموی در لاین‌های حاصل از تلاقی ارقام گندم نورستار و پیشتاز انجام شد. نتایج حاصل از ارزیابی LT50 نشان داد که ژنوتیپ‌های زمستانه و بینابینی در دومین دوره عادت‌دهی به دمای پایین، مصادف با نقطه اشباع نیاز بهاره‌سازی، به حداکثر میزان تحمل دمای پایین دست یافته و با ورود به فاز زایشی در سومین دوره عادت‌دهی به دمای پایین میزان تحمل دمای پایین کاهش یافت. ژنوتیپ‌های بهاره تحمل دمای پایین بسیار محدودی داشتند. بررسی میزان بیان نسبی ژن TaVRT-1 نشان دهنده بیان بالا و دائمی آن در طول دوره‌های عادت‌دهی به دمای پایین در ژنوتیپ‌های بهاره بود. با این وجود در ژنوتیپ‌های زمستانه و بینابینی، بیان نسبی این ژن تنها پس از تکمیل نیاز بهاره‌سازی افزایش یافت. بیان ژن‌های رمز‌کننده آنزیم‌های آنتی‌اکسیدانی در ژنوتیپ‌های زمستانه و بینابینی بیشتر از ژنوتیپ­های بهاره بود و در دومین دوره عادت­دهی به دمای پایین به بیشترین میزان خود رسید. با افزایش بیان ژن TaVRT-1 و کاهش بیان ژن‌های کد کننده آنزیم‌های آنتی‌اکسیدانی میزان تجمع H2O2 در سومین دوره عادت‌دهی به دمای پایین به بیشترین مقدار رسید. محتوی H2O2 در ژنوتیپ­های بهاره بیشتر از ژنوتیپ‌ها زمستانه و بینابینی بود. نتایج حاصل از این تحقیق نشان داد که ژنوتیپ­های زمستانه و بینابینی با کاهش بیان ژن TaVRT-1 و متعاقباً افزایش طول مرحله رویشی و بیان ژن‌های رمز‌کننده آنزیم‌های آنتی اکسیدانی خسارت ناشی از تنش اکسیداتیو القا شده توسط دمای پایین را تعدیل نموده و سبب بهبود تحمل دمای پایین شدند.

متن کامل [PDF 733 kb]   (24 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی کامل | موضوع مقاله: ژنتیک گیاهی
دریافت: 1400/6/29 | پذیرش: 1401/1/24 | انتشار: 1401/4/18

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه علمی ژنتیک نوین می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2022 CC BY-NC 4.0 | فصلنامه علمی ژنتیک نوین

Designed & Developed by : Yektaweb